رئيس جمهور دو دستاورد بزرگ هسته‌اي را بسته‌بندي سوخت و آماده كردن آن براي قرار گرفتن در راكتورها و توليد نيرو و همين طور آزمايش دو نوع سانتريفيوژ با ظرفيت چندبرابر سانتريفيوژهاي گذشته عنوان كرد و گفت: حركت به سوي پيشرفت‌هاي بيشتر در اين دانش به سرعت ادامه دارد.

محمود احمدي نژاد رئيس جمهور كشورمان دقاقيقي پيش در آيين بزرگداشت روز ملي فناوري هسته اي با بيان اينكه 20 فروردين روز ملي فناوري هسته‌اي، روز عزت و غرور ملت ايران است اظهار داشت: اكنون شاهد 2 دستاورد مهم در صنعت هسته‌اي كشورمان هستيم، دستاورد اول بسته بندي سوخت و آماده كردن آن براي قرار گرفتن در راكتورها و توليد نيرو از آن است و دستاورد دوم آزمايش 2 نوع سانتريفيوژ جديد با ظرفيت چند برابري سانتريفيوژ موجود است كه بطور كامل حاصل تلاش و نوآوري دانشمندان اين سرزمين در تكميل حلقه هاي متعدد مديريت سوخت هسته اي است كه آنها را اكنون در اختيار داريم.
وي افزود: زماني ارزش اين دستاوردهاي بزرگ به خوبي مشخص مي‌شود كه بدانيم همه اين دستاورد‌ها را در پس ايستادگي و برابر بدخواهان ملت ايران در سخت‌ترين شرايط حتي تا مرز تهديد نظامي بدست آورده‌ايم اما به لطف خداوند و اتحاد ملت ايران و رهبري گرانقدرمان پيشرفت و تعالي ملت ايران با سرعت روزافزون در حال حركت است.
رئيس جمهور ايمان به خداي متعال و كار براي خدا و اخلاص در عمل و بهره‌گيري از استعدادهاي شگرف انساني و قدرت خودباوري و اميد و مجاهدت مستمر و خستگي ناپذير و تلاش مداوم دانشمندان و كارشناسان و تصميم و اراده قوي آنان و البته دست‌هاي رو به آسمان يك ملت شجاع و مقاوم را رمز پيروزي ملت ايران برشمرد و اظهار داشت: تراز شايستگي ملت ما رسيدن به جامعه نمونه و بر پايه حيات طيبه الهي در سرتاسر گيتي است، جامعه‌اي كه بر مبناي عدالت و برادري و عشق و معنويت و عزت در اوج خود باشد.
احمدي‌نژاد با تبريك موفقيت تكميل حلقه‌هاي سوخت به رهبري، ملت ايران و دانشمندان هسته‌اي بر ضرورت حركت محكم و استوار در مسير دستيابي به عدالت و پيشرفت تاكيد كرد.

تصمیم محسن رضایی برای اعلام کاندیداتوری قطعی شده است و این چهره سیاسی قصد دارد به عنوان کاندیدای "دولت ائتلافی" وارد رقابت های انتخاباتی شود.

بعد از چند هفته فعالیت ستاد دولت ائتلافی که ایده شخص محسن رضایی بود، در نهایت قرار است این ستاد رضایی را به عنوان نامزد نهایی دولت ائتلافی معرفی کند.

هدف از تشکیل دولت ائتلافی این بود که افراد برجسته جریان اصولگرا گرد هم جمع شوند و از میان خود یک نفر را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری برگزینند و در ادامه بقیه اعضای دولت ائتلافی نیز از نامزد نهایی اعلام حمایت کنند ولی علی اکبر ولایتی، محمد باقر قالیباف و علی لاریجانی ،که از آنان به عنوان محورهای این ائتلاف نام برده می شد ، تمایلی به اعلام کاندیداتوری از خود بروز ندادند و حتی قالیباف نیز رسماً اعلام کرد که در این دوره ، نامزد نمی شود.


با این حال محسن رضایی قصد دارد خود را به عنوان نامزد نهایی دولت ائتلافی معرفی نماید و حتی گفته می شود بیانیه اعلام حضور وی نیز آماده شده است.


در این باره امیدوار رضایی برادر محسن رضایی و نماینده مجلس شورای اسلامی به خبرنگار عصرایران گفت : تصمیم اخوی این بود که از میان دیگر اعضای دولت ائتلافی یک نفر به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شود اما با توجه به اینکه هیچکدام از این افراد اعلام آمادگی نکردند احتمالا خود آقای رضایی در نهایت اعلام کاندیداتوری خواهد کرد.

ستاد دولت ائتلافی که تحت نظر رضایی فعالیت می کند ، پیش از این اعلام کرده بود که روز 25 فروردین نامزد نهایی خود را معرفی خواهد کرد.
این ستاد، متشکل از نیروهای پیرامونی رضایی و برخی اصولگرایان منتقد دولت نهم است.
رضایی و همفکران سیاسی اش در انتخابات مجلس هشتم نیز، لیست موازی اصولگرایان را در تهران منتشر کردند ولی هیچ کدام از کاندیداهای اختصاصی آنان به مجلس راه نیافت.

رضایی در انتخابات دور گذشته ریاست جمهوری نیز کاندیدا بود که در دقیقه 90 تبلیغات ، با توجه به نظرسنجی هایی که نشان می دادند وی شانسی برای بردن ندارد، انصراف داد.

اگر من رئيس جمهور شوم گراني را از بين مي برم، فساد را ريشه کن مي کنم، در جهان از امريکا پيشي مي گيرم، آزادي مطلق به مردم مي دهم، فضانورد در کره ماه پياده مي کنم، همه مناسبات ظالمانه دنيا را تغيير مي دهم، تيم فوتبال کشور را به چهار تيم برتر جهان مي رسانم، برق را از راه امواج به خانه هاي مردم مي برم و همه سيم کشي هاي زائد را جمع آوري مي کنم، روستاها را به قطب هاي صنعتي تبديل مي کنم و...» اينها مي تواند سخنان يک کانديداي رياست جمهوري در ايران باشد و صد البته آرزوهاي شيريني است که هيچ کس مخالف تحقق آنها نيست. اما ناگفته پيداست که صرف بيان چنين وعده هايي و خداي ناکرده باور آنها حتي توسط بخشي از مردم نشانه هاي نگران کننده يي است که اگر وجود داشته باشند بايد خيال توسعه و پيشرفت و تعادل و ثبات را از سر برون کرد و همه نخبگان راست و چپ و ميانه را واداشت که به عمق اجتماع بروند و کار بزرگ توهم زدايي را به عنوان يک نياز ضروري آغاز کنند.

اگر مي خواهيم ميزان درک اجتماع و آگاهي هر ملتي را در جهان کنوني به دست بياوريم کافي است ببينيم که آيا شعارهاي بزرگ و رويايي در آن جامعه سر داده مي شود و آيا اين شعارها به باور هم مي آيد يا خير؟ واقعيت آن است که نه تنها در کشور ما که در همه ممالک از توسعه يافته تا در حال توسعه و عقب مانده امکان جهش هاي يک شبه و يک ساله و حتي چهارساله وجود ندارد و طالبان و مدعيان جهش و فتح قله هاي عظمت اتفاقاً وقت ملت ها را مي گيرند و با تلاش هاي نافرجام خود انرژي ها و منابع بسياري را بر باد مي دهند، در حالي که اگر در شرايط عادي و در جاي معقولش اين ظرفيت ها به کار گرفته شوند قدم هاي مهمي در جهت توسعه برداشته مي شود.

از زماني که مهندس ميرحسين موسوي دوباره به ميدان سياست بازگشته و نامزدي خود را براي رياست جمهوري اعلام داشته است نکته بسيار مهم و استراتژيکي در سخنان و مواضع شان به چشم مي خورد که شايسته توجه است و خود نشانه آشکاري از بلوغ فکري و سياسي سرمايه هاي جامعه ما است. وي به عنوان نخست وزيري که سال ها سکان اداره کشور را در دست داشته است و با واقعيات جامعه، ملزومات اجرا و موانع کار کاملاً آشناست از سر دادن شعارهاي تند و تيز و نشان دادن در باغ سبز جداً خودداري مي کند و نمي خواهد به قيمت راي آوري، مردم را به مکاني دعوت کند که جز سراب نيست. اتفاقاً ما وقتي مي توانيم نسبت به تعادل جامعه خود مطمئن شويم و از سطح شعور و دانايي مردم نگراني نداشته باشيم که به جاي فضاسازي هاي کاذب و زودگذر نسبت به واقعيات موجود در همه زمينه ها شناخت کافي به دست آورده باشيم.

ديگر بايد زمان آن گذشته باشد که با شعارهاي بلندپروازانه فکر فرداي انتخابات را نکنيم و هنگام توقف در عمل سرخوردگي مردم را از همه چيز و همه کس باعث شويم. واقعاً زمان هر روز يک انقلاب گذشته است و هيچ رئيس جمهوري نبايد با وعده انقلاب در فلان زمينه و زير و رو کردن در زمينه ديگر از مردم راي بگيرد. کاهش چند درصدي نرخ تورم، تبديل روند صعودي فساد اداري و مالي به روند نزولي آن، افزايش اعتبار بين المللي، جلوگيري از تضييع آشکار حقوق شهروندي مردم، مطالعه و تحقيق در علوم فضايي، پذيرش مناسبات درست جهاني و تضعيف روابط ظالمانه، رشد اساسي و ريشه يي فوتبال کشور و رسيدن به قدرت برتر آسيايي، توقف روند مهاجرت از روستاها به شهرها، تقليل واقعي خط فقر و سامان يک نظام کارآمد رفاه اجتماعي، رسيدگي بيشتر به حاشيه شهرها و رفع بحران ها و ناهنجاري هاي اجتماعي از اين نواحي، تعادل ميان کيفيت آموزش عالي با پذيرش دانشجو، ايجاد تحول در آموزش و پرورش و تمرکز روي تربيت نسل هاي آينده و... مي توانند به عنوان اهدافي در دسترس و قابل اجرا و واقعي به مردم معرفي شوند، بدون اينکه وعده هاي محيرالعقول داده شود و در عمل با پسرفت در برخي از زمينه ها ريشه هاي اميد و شادابي و تحرک و نشاط در جوانان مورد تهديد قرار گيرد. در واقع با اعتدال در برنامه ها در همه زمينه ها مي توان جامعه را واقعي کرد، عيب ها و ضعف هايش را از ياد نبرد و از احساسي شدن آن جلوگيري به عمل آورد.

يک جامعه معقول و منطقي اتفاقاً با استواري گام بر مي دارد و سرعت بي مبنا به خود نمي گيرد. هنگامي که «حرکت» نهادينه شد و خطر توقف و عقبگرد از بين رفت زمينه هاي جهش واقعي و منطقي هم فراهم خواهد آمد. رويکردهاي معتدل مهندس ميرحسين موسوي در همه زمينه ها و پذيرش احتمال آن توسط مردم، اين نويد را مي دهد که معدل خواست و اراده جامعه ما هم به نقطه يي از بلوغ خود رسيده باشد که ان شاءالله ديگر از افراط و تفريط هاي مکرر در امان بماند. ما گاهي در بعد سياسي، رفتاري فراتر از آزادترين کشورهاي جهان داشته ايم و گاهي در بعد اقتصادي خيزهاي عجيب و باورنکردني به خود گرفته ايم، گاهي انقلابي تر از همه انقلابيون جهان شده ايم و گاهي محافظه کارتر از هر محافظه کاري با کشورهاي کوچک تعامل خواسته ايم. در حالي که ما هم مثل همه کشورها و ملت ها داراي ظرفيت ها و منابع و عيوب و اراده ها و اشکال ها و قدرت هاي خاص خود هستيم و تافته جدابافته نيستيم و نيازمند تجربه هاي گرانبهاي بشريتيم. ما نمي توانيم جداي از کاروان انساني به راه خود ادامه دهيم. شايد امروز زمان آن فرا رسيده باشد که در همه ابعاد سياسي، اجتماعي، فرهنگي، مذهبي، بين المللي، علمي، حکومتي و اپوزيسيوني «واقعي» شويم.

واقعي شدن مستلزم ضعيف شدن نيست. نتايج انتخابات رياست جمهوري در 22 خردادماه نشان خواهد داد جامعه ما تا چه حد واقعي، منطقي، آگاه، خلاق، منتقد، متحرک و پويا شده است. ميرحسين موسوي مي تواند نماد اين واقعي شدن باشد و پيام اعتدال را در همه زمينه ها عملي سازد، از او سخن جديد نخواهيم، برنامه شدني و عملي بخواهيم. هر سخن جديدي لاجرم درست و اصولي نيست در حالي که برنامه عملي و توسعه گرا و مصلحانه فراتر از سخنان جديد يک ضرورت حتمي براي جامعه ما است.

نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین 1388ساعت 21:13 توسط نویسنده | |